از خورشیدگرفتگی حلقوی و حلقه نامرئی زحل گرفته، تا ستونی از خاکستر و انفجار خورشیدی.
ستون خاکستر: خاکستر ناشی از فوران دو هفته پیش کوه آتشفشان پالوئه (Paluweh) اندونزی فضای اطراف منطقه را پر کرده است؛ تصویری که توسط ماهواره LDCM ناسا تهیه شده است. عکس این جزیره آتشفشانی با پهنایی معادل 8 کیلومتر زمانی ثبت شد که ماهواره LDCM در حال عبور از فراز دریای فلورس بود؛ و مشغول تهیه عکسهایی در نور رنگی و همچنین نور فروسرخ از منطقه بود. حسگرهای فروسرخ هنگامیکه جریان گدازه مشغول خروج از بالای آتشفشان بودند، آن را به شکل نقطهای داغ شناسایی کردند و همچنین نشان دادند که خاکستر خارج شده از دهانه آتشفشان دمایی به مراتب پایینتر از اقیانوس دارند.
حلقه نامرئی: این تصویرسازی مفهومی که توسط ناسا منتشر شده است، جریان حلقهای پنهانی زحل را نشان میدهد؛ جریانی که توسط حلقهای نامرئی از یونهای پر انرژی به دام افتاده در میدان مغناطیسی سیاره ایجاد میشود. نقشه این میدان ذرات باردار دوناتشکل که زحل را احاطه کردهاند، توسط دادههای جمعآوری شده طی ماموریت کاسینی-هویگنس تهیه شده است. سیاره زحل در مرکز تصویر قرار دارد، و حلقه قرمز رنگ اطراف آن نمایانگر توزیع گاز طبیعی متراکم موجود در خارج از حلقههای سیاره است.
انفجار خورشیدی: این عکس چشمنواز از زبانه خورشیدی توسط رصدخانه دینامیک خورشیدی (SDO) گرفته شده است. زبانه خورشیدی عارضه درخشانی است که از سطح خورشید به درون فضا امتداد مییابد. شکلگیری زبانه خورشیدی حدود یک روز طول میکشد و زمانیکه ساختار آن ناپایدار میشود فوران کرده و پلاسمای درون خود را آزاد میکند. با رسیدن خورشید به بیشینه فعالیت خود طی چرخههای 11 سالهاش، انتظار میرود تعداد زبانههای خورشیدی در اواخر سال جاری میلادی / اواخر پاییز افزایش یابد.
زحل از پس تاریکی: در فقدان جوی که بتواند نور را پراکنده سازد، سایه زحل بر روی حلقههای آن بسیار تاریکتر از سایههایی است که روی زمین دیده میشوند. این عکس که از فاصله حدود 1.4 میلیون کیلومتری زحل و توسط فضاپیمای کاسینی گرفته شده است، از دید ناظری است که از 47 درجه زیر صفحه حلقههای زحل به سوی وجه روشن نشده این حلقهها نگاه میکند.